Liebesglut
Sie liebt mich nicht. Nun brennt mein Herz
ganz lichterloh vor Liebesschmerz,
vor Liebesschmerz gar lichterloh
als wie gedörrtes Haferstroh.
Und von dem Feuer steigt der Rauch
mir unaufhaltsam in das Aug',
dass ich vor Schmerz und vor Verdruss
viel tausend Tränen weinen muss.
Ah Gott! Nicht lang ertrag ich's mehr! –
Reicht mir doch Feuerkübel her!
Die füll ich bald mit Tränen an,
dass ich das Feuer löschen kann.
Seitdem du mich so stolz verschmäht,
härmt ich mich ab von früh bis spät,
sodass mein Herz bei Nacht und Tag
als wie auf heißen Kohlen lag.
Und war es dir nicht heiß genug,
das Herz, das ich im Busen trug,
so nimm es denn zu dieser Frist,
wenn dir's gebacken lieber ist!
Wilhelm Busch
(1832-1908)
Szerelmi láng
Nem szeret. A szívem de fáj,
a szenvedés vert benn tanyát,
szerelem lángja gyötör rég,
mely mint száraz zabszalma ég.
A tűzből láng s a füst ömölt,
könyörtelen szemembe jött,
a kíntól s a sérelemtől
könnyek árja hullt szememből.
Oh, Uram! Nem bírom tovább! –
Tűzoltó vödröt kérek hát!
A könnyem annyi lesz immár,
tüzet tud oltani akár.
Mióta büszkén elküldtél,
igen szomorúvá tettél,
a szívem nappal s éjszakán
szenved izzó szén parazsán.
E tűz sem volt néked elég,
hogy keblemben szívem elég,
vedd szívem most azonnal át,
ha sülve akarod inkább.
Szalki Bernáth Attila