Vándor, ott a stureczi hegytetőn
Állj meg majd a kereszt előtt,
Pihend ki az ut fáradalmait
És szedd Össze lankadt erőd.
A megváltó alakja fogad ott,
Ki élted annyit szenvedett,
Kősziklák és vad mélységek között
O fogta most is kezedet.
Állj meg ottan, és vedd le kalapod…
A felhők közt látod magad;
Ők bömbölnek, midőn a menny dörög,
Ők ontják a villámokat.
E szörnyek közt ne remegj. Szivedet
Magasztos érzés hatja át,
Hogy a felhők felett is él az ur,
A ki gondot visel reád.
Ott majd látod, hogy a sziv távol a
Világtól is boldog lehet,
Ha belőle el nem szállott a hit
És ki nem halt a szeretet.
Dalmady Győző 1836 – 1916
Auf der Sturezer Bergspitz
Pilger, auf der Sturezer Bergspitz,
vor dem Kreuze bleibe stehen,
ruh aus den Wegeleiden, sammle
Kräfte, um weiter zu gehen.
Die Erlöser Figur wartet dort,
der für dich, so viel leidet hat,
zwischen Felsen und tiefen Schluchten
er war, die dich dort geführt hat.
Bleib dort stehen und nimm der Hut ab …
z’mitten den Wolken siehst du dich,
die brüllen während der Himmel donnert
und sie blitzen mit hellem Licht.
Zwischen diesen Monstern, keine Angst,
erhabenes Gefühl im Herz,
dass, der Herr auch über den Wolken lebt,
der an dich, auch dort oben denkt.
Dort wirst du dass einsehen, in der
weite Welt kannst du auch glücklich sein,
und das Glaube dort so weiter lebt,
weil die Liebe ist, ein Urgestein.
Fordította Mucsi Antal – Tóni